GreenBlog

The Earth is Painted Just Green

عید فطر در مالزی از چنان ارج و قربی برخوردار است که تنها می تواند با عید نوروز مقایسه شود، مردم درست مثل نوروز ما به خانه های همدیگر می روند و عید رو تبریک میگن و البته از هم حلالیت می طلبند. بسیاری از مردم هم در مراسمی که به آن Open House می گویند درب خانه شان را به روی مهمانان باز می گذارند و از صبح تا شب مهمانان خود را با انواع غذاهای مالایی پذیرایی می کنند.

وزرای مالزی هم درب منازلشان را در این روز به روی هزاران مالزیایی و غیرمالزیایی باز می گذارند و به نحو شگفت انگیزی از مهمانشان پذیرایی می کنند.

امسال اولین سالی‌ست که تون نجیب‌رزاق  نخست‌وزیر مالزی در منزل خود را بر روی مردم گشود تا علاوه  بر خوشامدگویی از آن‌ها پذیرایی کند.

از آنجا که ما ایرانی ها اساسا پایه هر نوع پذیرایی رایگانی هستیم فرصت را مغتنم شمردیم و به شهر زیبای پوتراجایا و منزل جناب نخست وزیر رفتیم. عکس های پذیرایی جناب نخست وزیر را در پایین ببینید.

نوشته شده توسط مهدی در 16:48 |  لینک ثابت   • 

روز گذشته بالاخره بعد از یک بی خوابی کامل شب تا سحر، آخرین قسمت سریال پرطرفدار فرار از زندان رو دیدم.

داستان این مجموعهٔ تلویزیونی همانطور که از نامش پیداست در مورد دو برادر است که یکی از آنها برای قتلی که انجام نداده به اعدام محکوم شده و برادرش خود را به زندان می‌اندازد تا با استفاده از نقشه‌ای بسیار حرفه‌ای او را از حکم اعدام فراری دهد. برادر قاتل؛ مایکل اسکافیلد نام دارد که در کالج مدرک مهندسی سازه گرفته و دارای هوش فوق العاده‌ای است.

هوش بی نظیر مایکل از مواجهه با مشکلات و ارائه راه حل‌های منحصر در بعضی صحنه‌های فیلم آدرنالین خونتان را به هزار می رساند.

مایکل شخصیت قابل تحسین فیلم است ولی من شخصیت "تی بگ" بیچاره را دوست داشتم که به هر بهانه  هرکی از راه می‌رسید یک کتک مفصل به او می زد.

جالب است بدانید موسیقی متن این فیلم کار رامین جوادی آهنگساز ایرانی-آلمانی مقیم امریکاست.

پیشنهاد میکنم اگر سریال را ندیده‌اید در اولین فرصت دست به کار شوید و این سریال که از شبکه فاکس امریکا پخش شده تهیه کنید.

نوشته شده توسط مهدی در 10:9 |  لینک ثابت   • 

امروز در وبلاگ کیوان نویسنده وبلاگ از پشت یک سوم، یادداشتی با عنوان "بلاگرهایی که باید باهاشون چایی خورد!" دیدم که در واقع یک نظرسنجی وبلاگی است. من فکر میکنم نظرسنجی کیوان آنطور که از کامنت‌هایش هم کاملا مشخص است به خوبی پتانسیل یک بازی وبلاگی تمام عیار را دارد.

بازی ساده است. شما ترجیح می دهید کدام 5 وبلاگ نویس ایرانی (شاید کسی بخواهد وبلاگ نویس خارجی معرفی کند، می‌توانید فهرستی جداگانه بنویسید) را از نزدیک ببینید و در گوشه خلوت کافه‌ای بنشینید و در مورد موضوعات مورد علاقه‌تان صحبت کنید.

ناگفته نماند کپی رایت این موضوع مربوط است به کیوان، نویسنده وبلاگ از پشت یک سوم است.

اما خود من:

1. علیرضا مجیدی - یک پزشک

2. نیما اکبرپور - عصیان

3. محمد درویش - مهار بیابان زایی

4. امیدرضا سعادتیان - مهندس جوان

5. A Man Called Old Fashion

نوشته شده توسط مهدی در 12:22 |  لینک ثابت   •